dossier
250063
aanmaakdatum
12/05/2017

naam
Monument V-bommen

beschrijving

type
datum

Gemeenteraad 24 april 2017

Burgemeester Bart De Wever over de herdenking van WO II

 

 

Bart De Wever, N-VA

 

Als er geen tussenkomsten meer zijn vanuit de raad, misschien graag het volgende. Misschien eerst in algemene termen het inzicht van het college. En we hebben daar al heel wat gedachtenwisselingen over gehad informeel op het college, m.n. dat wij meer inspanningen moeten doen om de herinneringseducatie en de herinnering in het algemeen aan wat er in deze stad zich heeft afgespeeld tijdens de tweede wereldoorlog, te versterken.

 

Dit omdat wij natuurlijk in een tijdsgewricht leven waarin de laatste levende getuigen stilaan wegvallen die het nog kunnen vertellen. Dus als wij dit over willen brengen aan de volgende generaties, moeten wij daarover nadenken.

 

Er zijn heel wat initiatieven, uiteraard gaat dat dan niet alleen over de holocaust; het gaat over de holocaust in het bijzonder in deze stad die zeer ingrijpende gevolgen heeft gehad voor de Joodse gemeenschap, dat spreekt voor zich, het gaat ook over andere zaken zoals de bevrijding, de manier waarop we daar bij stil staan, de V-bommen campagne, de manier waarop we daar bij stilstaan. Dus dat is een heel breed gamma aan zaken, waar wij heel wat lieux de mémoire hebben en daar misschien niet altijd even zorgvuldig mee zijn omgesprongen.

 

Er zijn in deze stad vreselijke zaken gebeurd, waar niets nog aan herinnerd. Er zijn in deze stad heldhaftige zaken gebeurd, waar vandaag niets nog aan herinnerd. De Gallifortlei is een typisch voorbeeld, de cinema waar men de Joodse bevolking heeft samengedreven, waar heldendaden hebben plaatsgevonden en ook de bevolking in opstand is gekomen en niets in deze stad herinnert er nog aan, dat is uit het collectief geheugen verdwenen.

 

Het is het inzicht van het college dat we dit niet zo kunnen laten. Er zijn uiteraard al nuttige initiatieven, de Dossin kazerne, dat weten we, de herinneringseducatie, dat weten we, maar wij denken, neen moeten, sterker onze verantwoordelijkheid daarin opnemen en kunnen heel wat dingen doen.

 

U zal mij hopelijk niet kwalijk nemen als ik u zeg dat een aantal tussenkomsten, en één in het bijzonder, mij nog meer sterkt in de overtuiging die ik al had, dat we deze betrachting uit de partijpolitieke sfeer moeten wegtillen.

 

Dus het is het inzicht van het college om ons terzake echt te laten adviseren door mensen die hierin gespecialiseerd zijn. We zullen daar heel binnenkort denk ik wel zaken over kenbaar kunnen maken, en de nodige tijd gunnen aan deze mensen om ons een omvattend advies aan te leveren over initiatieven die we zouden kunnen nemen. Dat we uiteraard dan met deze mensen en daarna ook als college de dialoog moeten aangaan met alle individuen, gemeenschappen, groepen, die zich hier in bijzondere wijze mee verbonden weten, met wat er in het verleden is gebeurd, teneinde geen initiatieven te ontwikkelen die mensen voor het hoofd stoten of waarvan ze niet op de hoogte waren.

 

Wat er in de pers is gekomen rond het monument voor de Joodse gedeporteerden, is, wat dat betreft, uiteraard een belangrijke wake-up call, dat de grootst mogelijke zorgvuldigheid aan de dag moet worden gelegd.

 

Hoe komt dat nu? Er is uiteraard rond het monument en de jaarlijkse herdenking en de, laat ons zeggen, beperkte mogelijkheden die daar in die ruimte rond dat monument mogelijk zijn, al langer de vraag of er niets méér kon gebeuren?

 

En er zijn inderdaad belangrijke vraagstukken opgeworpen en aangehaald naar de namenlijst die dan niet volledig is, wat kan je daar mee, wat kan je daar niet mee? Er zijn ook bepaalde vragen, al dan niet subtiel, soms helemaal niet subtiel, op ons afgevuurd over debatten, over de Stolpersteine, dat weet u allemaal. Dus de ambitie was natuurlijk om te kijken of we daar al antwoorden op konden bieden, als onderdeel van een veel groter geheel. Daar is overleg geweest en de idee geopperd om een digitale applicatie te ontwikkelen. Maar daar is ook gesproken over het monument, ook met het Forum der Joodse Organisaties. En dan is er, dat geef ik grif toe, ter hoogte van het district is men nogal voortvarend aan de slag gegaan, men heeft de locatie bezocht, men heeft de mogelijkheden van de bestaande locatie bekeken, men heeft ingeschat met redenen die legitieme zijn, dat die toch erg beperkt waren, men is beginnen nadenken over een verhuis, en daar loopt het enigszins fout, daar heeft men niet de nodige terugkoppeling georganiseerd.

 

Wij als college leefden natuurlijk in de overtuiging dat dit wel was gebeurd en dat dit de wens was die breed gedragen was en hebben dan gezegd, daar willen wij zeker onze medewerking aan verlenen.

 

Nu, ik wil dat niet van mij wegschuiven en als er een vinger moet gewezen worden, dan mag u die gerust in mijn richting wijzen, want ik ben er van overtuigd dat iedereen ter zake ter goeder trouw heeft gehandeld, met de beste intenties, om eigenlijk te bekomen wat we allemaal willen. Alleen, men heeft daarin een fout gemaakt. Goed. Dat gebeurd. Uiteraard is er onmiddellijk overleg geweest met het Forum der Joodse Organisaties, hebben we dat ook helemaal uitgepraat, ik denk ook niet dat er kwaad bloed is, ze beseffen ook dat iedereen ter goeder trouw heeft gehandeld, met de beste intenties, maar zijn er inderdaad niet op gesteld dat dit monument zou verhuizen omwille van heel concrete tegenargumenten die ze daarbij hebben.

 

Het spreekt voor zich dat dit college niet van plan is iets uit te voeren ter ere van een gemeenschap, wat die gemeenschap niet wenst. Dat zou zeer bizar zijn. Dus er is ondertussen afgesproken dat we daar het blad omdraaien, het blad is dan wel terug leeg, maar dat we dat terug gaan invullen en dat we inderdaad als onderdeel van een veel groter geheel het monument en de herdenkingen die daar mogelijk zijn gaan bekijken, van wat we daar precies gaan doen én streven naar een consensus.

 

Ik verheel u niet dat de inzichten daarover nog altijd verschillen en dat is ook legitiem, die zijn gewoon verschillend. En dat ik dus nu vrijdag op het schepencollege met de collega’s eens zal spreken, opnieuw informeel, over hoe we die dialoog verder zetten en kunnen vermijden dat we daar opnieuw tot iets komen wat niet gedragen is. Dus dat zullen wij vrijdag doen. Ik zal dan opnieuw contact opnemen met het Forum om een dialoogmodule aan hen voor te stellen om tot oplossingen, en om tot de juiste voorstellen te komen. Parallel zal u zeer binnenkort dan meer vernemen over de manier waarop wij, laat ons zeggen, op een academische manier vorm willen geven aan de bredere opdracht die wij hebben, zijnde een degelijke herinneringscultuur en herinneringseducatie in deze stad faciliteren.

 

Tot zover het antwoord.









AFBEELDINGEN

BIJLAGEN